Mity i fakty o konopiach

 

Marihuana nie Marichuna – Fakty

Mity i fakty o konopiach. Meksykański slang „marihuana” kojarzy się z leczniczniczymi konopiami, które była używane do palenia przez meksykańskich żołnierzy. Roślina marihuany ( Cannabis sativa ) to jednoroczna roślina wiatropylna. Zakłada się, że roślina ta wyewoluowała ze stepów Azji Środkowej, wyraźnie w regionach, które obecnie znajdują się w Mongolii i południowej Syberii. 

Zapisy o konopiach sięgają około 12 000 lat, co czyni ją najstarszą rośliną uprawną. Zgodnie z filozofią Wedyjską, konopie są jedną z pięciu świętych roślin z aniołem stróżem zamieszkującym liściach tej rośliny. Kojarzono roślinę konopi ze szczęściem i zbawicielem, które celowo dostarczano ludziom, aby osiągnąć satysfakcję i przezwyciężyć ich fobie. Historyczne użycie marihuany można było znaleźć w 6000 p.n.e. kiedy nasiona konopi były używane jako materiał spożywczy w Chinach. 

Podczas gdy 4000 p.n.e. Chińczycy zaprojektowali materiał tekstylny z konopi. Pierwszy zapis dotyczący powiązania konopi indyjskich z medycyną, miał miejsce w 2727 p.n.e. w Chinach. W Tradycyjnej Medycynie Chińskiej był zwykle stosowany w leczeniu zaparć oraz malarii i bólów reumatycznych, a także bólu podczas porodu. 

W 1500 p.n.e. konopie były powszechnie uprawiane jako źródło pożywienia i błonnika. Marihuana ma wiele zastosowań, takich jak włókno czy miazga i papier oraz nasiona i medycyna. Marihuanę można przetworzyć również w cement czy gips oraz zastosowanie nasion oleistych i geotekstylia oraz ściółka dla zwierząt czy środki higieny osobistej itp. Używanie marihuany nie ogranicza się do produkcji papierosów, która powstaje poprzez suszenie kwiatów i liści konopi żeńskich. 

Liczne badania wykazały, że fitochemikalia konopi odgrywają ważną rolę w profilaktyce i leczeniu różnych chorób. Wskazując na ich wieloaspektową rolę jako wartościowego środka terapeutycznego i żeby zrozumieć terapeutyczne korzyści marihuany. Ze względu na zmiany w krajobrazie medycznej marihuany lekarze muszą być na bieżąco z informacjami dotyczącymi zarówno zagrożeń dla zdrowia. Jak i korzyści zdrowotnych ze stosowania medycznej marihuany. 

 

Terapeutyczne role składników marihuany – Mity

 

Terapeutyczne zastosowanie konopi zostało odnotowane w starożytnych tekstach z różnych tradycyjnych systemów medycznych. Uniwersalne zastosowanie marihuany leczniczej dotyczy głównie właściwości farmakologicznych kannabinoidów i ich pochodnych. Do tej pory scharakteryzowano 113 fitokannabinoidów i 120 terpenów, ale duży wkład i synergistyczne oddziaływanie niekanabinoidów lub polifenolowych metabolitów wtórnych nie zostały jeszcze zbadane.  

Zauważono, że wraz z nasionami inne części rośliny marihuany są również wzbogacone o różnorodne biologicznie czynne metabolity. Wielu badaczy intensywnie pracowało nad złożonymi szlakami biosyntezy tych fitochemikaliów, ich efektami synergistycznymi, izolacją, a także charakterystyką i zastosowaniami medycznymi. Lignanamidy, prenylowane flawonoidy i pochodne stilbenoidów, które wykazały różne aktywności biologiczne, odgrywają ważną rolę ochronną przed różnymi rodzajami ataków patogennych. Flawonoidy, takie jak kaempferol oraz apigenina i witeksyna czy izowiteksyna oraz kannflawina A i B. Luteolina i kwercetyna zostały zbadane pod kątem ich aktywności hamującej lipooksygenazę i cyklooksygenazę oraz ich roli w chemoprewencji. Inną istotną luką obecną w badaniach w dziedzinie fitochemii konopi jest niepełne wyjaśnienie profilu chemicznego odmian marihuany o właściwościach leczniczych.  

Konopie indyjskie chemotypy różnią się znacznie zarówno pod względem zawartości kannabinoidów, jak i niekannabinoidów. Aby określić właściwości lecznicze oraz narkotyczne lub uspokajające dowolnej odmiany, ważne jest zbadanie szczegółów jakościowych i ilościowych fitoskładników. Zawartość tetrahydrokannabinolu i kannabidiolu w każdej odmianie jest zasadniczo ważna ze względu na jej główne zalecane i „prawnie bezpieczne” zalecenie. Dlatego też odmiany komercyjnie sprzedawane muszą być badane pod kątem wszystkich możliwych rodzajów interakcji synergicznych i obecnych składników chemicznych. Aby określić bezpieczne stosowanie konopi jako użytecznego zioła leczniczego podsumowuje różne kannabinoidowe i niekannabinoidowe składniki fitochemiczne marihuany oraz ich pochodzenie. Aktywność farmakologiczną, rolę terapeutyczną i szczegóły eksperymentalne. Przedstawia systematyczne zastosowanie fitochemikaliów pochodzących z konopi w klinicznie ogniskujących się zaburzeniach psychicznych. 

Tytoń a marihuana i THC – Fakty

 

Do tej pory przeprowadzono różne eksperymenty w celu oceny składników dymu marihuany i tytoniu. Podczas oceny stwierdzono, że te same składniki były obecne w obu próbkach wraz z chemikaliami, które były toksyczne dla układu oddechowego. Smoła, która zawiera dość podobne składniki w tytoniu i marihuanie. Z wyjątkiem obecności tetrahydrokannabinolu (THC) i śladowych ilości składników podobnych do THC (kannabinoidów) w marihuanie.  

Odkryto, że smoła tytoniowa zawiera nikotynę, której nie ma w marihuanie. Ze względu na podobieństwo dymu tytoniowego do marihuany powoduje, że marihuana jest rakotwórcza.  Kluczową kwestią, którą należy przyznać, jest to, że obecnie papierosy tytoniowe zawierają końcówkę z filtrem, która obniża zawartość substancji smolistych. Jednak w przeciwieństwie do papierosów z marihuaną nie ma końcówek z filtrem. Pomaga to w tworzeniu smoły około dwa razy więcej niż tytoniu na jednostkę masy. Co więcej, objętość oddychania i zaciągnięcia się w przypadku marihuany jest o około dwie trzecie większa. Głębokość dymu po wdechu jest o 40% większa, a czas wstrzymywania oddechu czterokrotnie wydłużony w przeciwieństwie do właściwości dymu tytoniowego.  

Marihuana, która jest mieszanką rozdrobnionych suszonych liści oraz łodyg i kwiatów czy nasion rozdrobnionych z rośliny marihuana sativa. Wydaje się być nieszkodliwa, ale jest dość znana ze swoich toksycznych skutków. Mówi się, że konopie są toksyczne ze względu na obecność psychoaktywnej substancji o nazwie delta – 9 – tetrahydrokannabinol (THC).  Moc lub siła marihuany jest wprost proporcjonalna do ilości zawartego w niej THC. Marihuana jest często palona poprzez zwijanie się w papierosa zwanego „joint” i palona przez wydrążone cygara. Około 29,5% pali marihuanę w ostatnich miesiącach. Znaczny stres związany z konsumpcją marihuany przez młodych ludzi w tej populacji działa jak „narkotyk”. Rozpoczęcie palenia marihuany zazwyczaj rozpoczyna się na początku okresu dojrzewania i na etapie życia wczesnej dorosłości.  

Mity i fakty o konopiach a Sposób działania THC

 

Konopie mają krótką historię ze względu na ich konsumpcję w celach rekreacyjnych i leczniczych. Prowadzone badania i najnowsze odkrycia dostarczyły istotnych informacji pozwalających zrozumieć proces reakcji chemicznej konopi i powiązanych związków zwanych kannabinoidami. Termin kannabinoidy oznacza rodzinę 21 alkaloidów węglowych, które występują wyłącznie w roślinach konopi. Dym z marihuany zawiera aż 61 różnych kannabinoidów. Spośród wszystkich, uważa się, że główny związek aktywny znaleziony przez Gaoni i Mechoulam, delta-9-tetrahydrokannabinol (delta – 9 THC). Jest powiązany z prawie każdą uzależniającą i psychotropową cechą konopi.  

Dwa podstawowe receptory kannabinoidów to CB1 i CB2. W którym receptor CB1 jest powiązany z maksymalną liczbą działań wykonywanych przez kannabinoidy. Receptory te są powszechnie spotykane u zwierząt, a nawet u ptaków, ryb, ssaków i gadów. Kannabinoidy są związane z szerokim zakresem działań w mózgu oraz utrudniają uczenie się i przechowywanie informacji w hipokampie. Kontrolę czynności lokomocyjnych i dróg nagrody w jądrach podstawy oraz modulują apetyt w podwzgórzu.  

THC to związek kannabinoidowy, który oddziałuje z receptorem CB1 w ludzkim mózgu. THC naśladuje naturalnie syntetyzowane endokannabinoidy, które są wytwarzane przez mózg i mają silny wpływ. Receptory CB znajdują się głównie w przednim obszarze kory mózgowej i wielu innych częściach mózgu. Takich jak zwoje podstawy i móżdżek czy przedni zakręt obręczy oraz hipokamp i podwzgórze.

Wiele neuroprzekaźników a: acetylocholina oraz dopamina i GABA i 5 – HT czy L-glutaminian i noradrenalina są hamowane przez THC.  Podczas gdy w większości przypadków endokannabinoidy są nieskuteczne ze względu na enzym hydrolazę amidów kwasów tłuszczowych (FAAH). Natomiast egzogenne kannabinoidy, takie jak THC, utrzymują się przez długi czas, co w rezultacie wykazuje zarejestrowane właściwości fizjologiczne. Interakcja między receptorami THC i CB zachodzi w neuronach presynaptycznych. Interakcja przekazuje sygnał do aktywacji białek G, które dalej przekazują sygnał do aktywacji lub hamowania szeregu sygnałów związanych ze szlakami transdukcji.  

Teoria bram i jej związek z Cannabis sativa

 

Teoria związana z konsumpcją jest znana jako teoria leku bramkowego i jest rozpoznawana pod różnymi nazwami, takimi jak efekt bramy i hipoteza bramy. Ta hipoteza mówi, że spożywanie mniej śmiertelnych narkotyków może zwiększyć ryzyko w przyszłości spożywania bardziej śmiertelnych i twardych narkotyków oraz popełniania przestępstw.  

Udokumentowano nawet wiele raportów, które ujawniają, że wielu konsumentów twardych narkotyków zaczęło zażywać konopie indyjskie lub alkohol przed przejściem na twardsze substancje. Niewielu użytkowników narkotyków zażywało różne narkotyki przed spożyciem alkoholu lub konopi. 

 W ten sposób hipoteza dotycząca narkotyków głosi i wspiera, że konsumpcja marihuany może ostatecznie poprzedzać używanie twardszych narkotyków. W większości uważa się, że marihuana działa jako brama do różnych narkotyków ze względu na jej związek z wieloma aspektami społecznymi. 

Marihuana a skutki zdrowotne – Fakty

 

Doniesienia naukowe wykazały, że w przypadku inhalacji marihuany, szczyt stężenia THC obserwuje się w osoczu przez około 5 do 12 minut, podczas gdy po spożyciu utrzymuje się on na tym poziomie przez 2-3 godziny. Droga, która w przypadku zwierzęcia jest najczęstsza, to droga ustna. Efekt spożycia widoczny jest po 6–12 min w przypadku inhalacji i 30-60 min w przypadku spożycia doustnego.  

Stwierdzono, że kannabinoidy są rozpuszczalne w lipidach. Podczas gdy odkryto, że 97-99 percentyli jest związanych z białkami i segregowanych do różnych części ciała. Które obejmują narządy, takie jak mózg oraz serce i nerki czy wątroba i gruczoły ślinowe. Natychmiast po spożyciu THC ma znaczny efekt pierwszego przejścia. Jest metabolizowany przez mikrosomalną hydroksylację i niemikrosomalne utlenianie w wątrobie. Trasa, którą podążała do wydalania, przechodzi przez żółć. Po spożyciu marihuany w ciągu 72 godzin około 35% dawki przyjętej doustnie jest wydalane w postaci kału nieskoniugowanych metabolitów. Natomiast 10%-15% jest wydalane w postaci moczu w postaci kwaśnych metabolitów i koniugatów. Reszta mniejsza część jest wydalana w postaci niezmienionej z moczem. 

Przeprowadzając eksperyment, naukowcy odkryli, że spożycie delta 9 -THC i delta 8 -THC drogą doustną, w zakresie od 3000 do 9000 mg / kg, nie było śmiertelne. Co więcej, wszyscy wrócili do zdrowia w ciągu 24 godzin po spożyciu. Dawkowanie szczurom 3600 mg/kg delta 9 -THC powodowało pobudzenie zmian łagodnych do ciężkich. 

Marihuana oraz układy endokannabinoidowe

Marihuana i związek kannabinoidowy delta 9 -THC są związane z podwyższeniem częstości akcji serca i niewielkim wzrostem ciśnienia krwi w pozycji leżącej. Przyczynia się również do zaczerwienienia oczu, powodując obrzęk naczyń spojówki. Marihuana prowadzi również do chwilowego osłabienia skurczów mięśnia sercowego. Osoby cierpiące na niektóre problemy zdrowotne napotykają ból w klatce piersiowej z powodu niewłaściwego poziomu tlenu docierającego do serca. Co często występuje u osób nadużywających marihuany w przeciwieństwie do palaczy tytoniu.  

Bradykardia i niedociśnienie to również dwie z najbardziej typowych odpowiedzi na skutki sercowo – naczyniowe. Zwiększa się ogólna wydajność serca, obwodowy układ naczyniowy podtrzymuje opór, a to zmniejsza ogólną wydolność organizmu. Z powodu nawracających spotkań ciśnienia krwi w pozycji leżącej powoli spada, zanika hipotonia ortostatyczna, zwiększa się objętość krwi, zmniejsza się częstość akcji serca. Co powoduje zaburzenia pracy układu krążenia, takie jak zmniejszona aktywność współczulna i zwiększona aktywność przywspółczulna. Stwierdzono, że po paleniu marihuany serce zaczyna bić szybciej wraz ze spadkiem ciśnienia krwi. Co powoduje czterokrotne zwiększenie ryzyka zawału serca w ciągu pierwszej godziny. Palenie marihuany powoduje podwyższoną pracę serca. Co również podnosi poziom katecholamin i karboksyhemoglobiny, powodując niedociśnienie ortostatyczne.  

Kannabidiol jest niepsychoaktywnym składnikiem marihuany i wykazuje wiele funkcji obronnych w celu wstępnego wyleczenia urazów serca. Poprzez zmniejszenie stresu oksydacyjnego poprzez eliminację wolnych rodników, apoptozy i stanów zapalnych. Dzięki czemu ostatecznie wykazuje działanie przeciwutleniające i antyapoptotyczne w oparciu o badania niekliniczne. Wykazano związek między kannabinoidami a procesami metabolicznymi ze względu na mniejszą częstość występowania otyłości i cukrzycy wśród osób używających marihuany. W porównaniu z tymi, którzy nigdy nie stosowali marihuany, jak wykazały liczne badania epidemiologiczne.   

Hepatotoksyczność i rola marihuany

 

Stwierdzono znacznie mniej udokumentowany kontekst związany z wpływem uporczywego stosowania marihuany na wątrobę. Ponieważ jego spożycie może uszkodzić wątrobę. Zapalenie wątroby jest związane z chorobą zapalenie wątroby. Osoby z wirusowym zapaleniem wątroby typu C nie mogą spożywać marihuany, ponieważ pełni ona rolę czynnika zapalnego w wątrobie. Zwiększając ryzyko zwłóknienia wątroby, a nawet powodując rany w tkance wątroby. Problemy, takie jak powiększenie wątroby i hepatomegalia, są również spowodowane używaniem marihuany. Ponadto stwierdzono, że osoby, które spożywają alkohol w umiarkowanych lub wysokich stężeniach z konopiami indyjskimi. Są narażone na wysokie ryzyko zwłóknienia wątroby.  

Ci pacjenci, którzy spożywają marihuanę każdego dnia mają znacznie niższy wskaźnik Quetelet w porównaniu do osób zażywających konopie okazjonalnie (25,2% w porównaniu z 26,4%). Były bardziej perspektywiczne dla tych, którzy spożywają konopie indyjskie na receptę (57,1% w porównaniu z 8,79%) i są bardzo podatne na współzakażenie HIV (39,3% w porównaniu z 18,2%). Obawy dotyczące bezpieczeństwa wątroby zostały podniesione w randomizowanych kontrolowanych badaniach z udziałem zdrowych osób dorosłych, które otrzymywały terapeutyczne dzienne dawki kannabidiolu przez ~ 3,5 tygodnia. Wykazano, że spożywanie kannabidiolu przez zdrowe osoby dorosłe powodowało wzrost aminotransferazy alaninowej w surowicy, co jest zgodne z polekowym uszkodzeniem wątroby. 

Przyjmowanie marihuany a wpływ zapalny na płuca

 

Marihuana jest na ogół palona, ale także zażywana doustnie. Może prowadzić do obrzęku płuc z krwotokiem. Ludzie często zakładają, że palenie konopi ma podobne konsekwencje, jak palenie tytoniu w jego ciągłym używaniu. Dzięki regularnym obserwacją ustalono związek palenia konopi ze stanem zapalnym w drogach oddechowych. Ma to również wpływ na objawy zapalenia oskrzeli i odpornością w drogach oddechowych w płucach. Nawet cząstki stałe, a także skład gazowy papierosów, zarówno marihuany, jak i tytoniu, są nie do odróżnienia. Ale różnią się ze względu na aktywne składniki, zwane THC i nikotyną. Opary marihuany są wdychane do maksymalnego limitu i utrzymywane przez długi czas w płucach, aby zwiększyć wchłanianie THC.  

Niedawne eksperymenty z paleniem konopi przyniosły pozytywne wyniki dla rozwoju POChP, w której niedrożność przepływu powietrza występuje podczas oddychania i jednocześnie występuje rozedma. W najnowszej literaturze stwierdzono, że 11 z grupy 12 osób stosujących konopie indyjskie mają silny lek rozszerzający oskrzela. Istnieje jednak duża liczba udokumentowanych doniesień o osobach używających konopi, u których zdiagnozowano rozedmę pęcherzową. Długoterminowy efekt intensywnego stosowania konopi wzbudził obawy o jego wpływ na zdrowie psychiczne. Wpływ na układ oddechowy potwierdzają objawy, a u osób zażywających konopie przeprowadzono różne badania.  

Przeprowadzone badania wykazały, że kaszel, wydzielanie plwociny i świszczący oddech są obecne w stosunku 3:5 wśród osób palących konopie indyjskie. Stwierdzono, że palenie marihuany i tytoniu powoduje upośledzenie oskrzeli i zwiększa ryzyko hiperplazji komórek podstawnych. Oraz dezorientacji między komórkami i zmiany jąder i nawet zwiększa wartość stosunku jądrowego do cytoplazmatycznego. Składniki marihuany są bardziej cytogenne i silnie mutagenne oraz mają większą tendencję do powodowania uszkodzeń chromosomów. Nawet nieczęste palenie marihuany powoduje pieczenie w jamie ustnej i gardle i nadmierny kaszel. Dalsze badania przeprowadzone na osobach stosujących marihuanę ujawniły objawy ze strony układu oddechowego.  

Ryzyko kontra korzyści stosowania marihuany

 

Palenie marihuany wiąże się z wystąpieniem reakcji zapalnych w organizmie. Makrofagi pęcherzykowe zostały pozyskane z płuc palaczy marihuany i tytoniu. Wykonanie oznacza, że osoby często palące marihuanę stymulują reakcję zapalną, która prowadzi do gromadzenia się w płucach masowych makrofagów pęcherzykowych.  Makrofagi pęcherzykowe pod mikroskopem elektronowym od palaczy marihuany wykazały znaczną ekspansję wielkości i wykazując złożoność ciał inkluzyjnych obecnych w cytoplazmie.  

W przeciwieństwie do tego, makrofagi pęcherzykowe wspólnych palaczy marihuany i tytoniu były całkowicie zatłoczone przez ciała inkluzyjne. Ostatnie badania koncentrują się na identyfikacji receptorów THC w WBC, ponieważ THC ma dobry wpływ na układ odpornościowy. Analiza przeprowadzona wykazała, że THC ma na niedziałanie immunosupresyjne.  Zaobserwowano również, że makrofagi pęcherzykowe w płucach zdrowych ludzi były aktywne w zabijaniu infekcji bakteryjnych i grzybiczych. Wraz ze zdolnością do tłumienia komórek nowotworowych w porównaniu z codziennymi palaczami marihuany. Dodatkowo, makrofagi pęcherzykowe codziennych palaczy marihuany były niekompetentne w uwalnianiu cytokin indukujących odpowiedź prozapalną. Dlatego marihuana nie jest bezpieczna ze względu na związane z nią zagrożenia zdrowotne, takie jak HIV-AIDS, wysokie prawdopodobieństwo infekcji oportunistycznej. 

Zmniejszenie procesu neurozapalnego w zwierzęcych modelach stwardnienia rozsianego (MS) było promowane przez zastosowanie CBD związanego z Δ9 -THC, a także zmniejszenie bólu mięśni i spastyczności u pacjentów z SM. Co więcej, psychotropowe działanie THC zostało osłabione przez CBD, gdy jest prowadzone w terapii łączonej. Kannabidiwaryna (CBDV) wykazywała potencjalne jelitowe działanie przeciwzapalne u dzieci z aktywnym wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego (UC). Wstrzyknięcie lipopolisacharydu (LPS) wywołanego zachowaniem depresyjnym zostało zahamowane przez terpineol poprzez modulację receptora dopaminy typu 2 (D2R). Receptora kannabinoidowego typu 1 (CB1R) i receptora kannabinoidowego typu 2 (CB2R) i sugeruje, że najbardziej obiecujące cele działania terpineolu mają receptory CB1 i CB2. 

Rakotwórcze skutki marihuany – Fakty

 

Dym marihuany zawiera składniki, które są podobne do czynników rakotwórczych i współrakotwórczych. Twierdzono, że smoła występująca u palaczy marihuany zawiera różne rodzaje rakotwórczych. Przyjmowanie marihuany jest zaangażowane w rozwój ryzyka raka jelita grubego lub płuc, ale niektóre badania wykazały jej udział w raku szyjki macicy i prostaty. w Stanach Zjednoczonych stwierdzono, że stosowanie marihuany zwiększa podatność na zachorowanie na raka głowy lub szyi. W Tunezji zbadane przypadki raka płuc wykazały ośmiokrotny wzrost występowania raka wśród użytkowników marihuany. Palenie marihuany przez kobietę w czasie ciąży sprawia, że dziecko jest podatne na gwiaździaka, raka krwi i mięśniakomięsaka prążkowanokomórkowego.  

Badacze stwierdzili, że jeden joint z marihuaną gromadzi cztery razy więcej substancji smolistych w płucach niż papieros z filtrem. W smole marihuany znajduje się wysokie stężenie rakotwórczych węglowodorów wielopierścieniowych. Przez co nagromadzenie smoły w płucach nasila ekspozycję na te czynniki rakotwórcze wśród palaczy marihuany. Dym z marihuany zawiera więcej substancji rakotwórczych w porównaniu z dymem tytoniowym. Stan przedrakowy, zwany metaplazją, zaobserwowano w tkance płucnej długoterminowych konsumentów marihuany.  

Smoła dymu marihuany po rozprzestrzenieniu się na skórę zwierzęcia doprowadziła do rozwoju guza. Podczas biopsji wewnętrzna tkanka wyściółki oskrzeli u przewlekłych palaczy marihuany wykazała znaczne zmiany komórkowe. Z których część można uznać za stan przednowotworowy. Palenie marihuany i tytoniu działa jak suplementy. Wykazano, że duża część palaczy marihuany ma raka płuc lub układu pokarmowego, w tym raka jamy ustnej, krtani i gardła. Przypadki te wykazują, że marihuana przyczynia się do rozwoju raka płuc.  

Stwierdzono, że wzrost guza wzrasta przy leczeniu niskimi poziomami ekspresji receptora kannabinoidowego THC, a cytotoksyczność nie była indukowana w tych komórkach. Stwierdzono również, że modyfikacja JUND, czynnika transkrypcyjnego, może pośredniczyć w przeciwnowotworowych efektach THC w raku piersi. Gdzie JUND było aktywowane przez THC poprzez jego translokację do jądra i zwiększał jego ekspresję.  

Modulacja mechanizmu neuroprotekcyjnego po ekspozycji na marihuanę

 

Mechanizm działania THC, jak wpływa on na normalne funkcjonowanie mózgu i wywołuje inne efekty. Podczas palenia marihuany syntetyzowane jest THC. THC generalnie wiąże się z pewnym specyficznym obszarem mózgu, zwanym receptorami kannabinoidowymi. Które wyzwalają reakcję, która w końcu wywołuje uczucie „haju”, którego zwykle doświadczają palacze marihuany. Liczba receptorów kannabinoidowych różni się w zależności od regionu mózgu. Receptory kannabinoidowe znajdują się w dużej liczbie w tym regionie mózgu, który kontroluje myślenie, zapamiętywanie, skupianie się, odczuwanie i koordynację podczas ruchu i wywołuje przyjemność.  

Naukowcy twierdzili, że działanie marihuany u chronicznych palaczy może trwać od kilku dni do tygodnia, po czym jej niekorzystny wpływ zanika. Tak więc chroniczni palacze przez większość czasu pracują na niewystarczającym poziomie inteligencji. Badania wykazały również, że jeśli marihuana jest palona przez dłuższy czas, spowoduje zmiany w mózgu i wykaże podobne efekty, jak w przypadku przewlekłego zażywania różnych głównych leków. Marihuana wnika do ośrodkowego układu nerwowego, przylegając do receptorów neuronów obecnych w mózgu i ingerując w normalne interakcje między neuronami. Dlatego też dla osoby, która jest „na haju” palącym marihuanę, dużym problemem jest przypomnienie sobie, co robiła w ciągu ostatnich 5 minut. 

Marihuana ma negatywny wpływ na emocje, ponieważ w jednym przypadku osoba jest szczęśliwa, a w innym zaczyna zachowywać się jak paranoicznie. Te natychmiastowe zmiany w emocjach są związane z interakcją THC z układem limbicznym mózgu. Przewlekłe zażywanie marihuany powoduje upośledzenie normalnego funkcjonowania mózgu. Różne badania wykazały, że przewlekłe zażywanie prowadzi do oczywistych okaleczeń, takich jak pogorszenie aktywnej pamięci, nieprawidłowości w działaniu lokomotorycznym, zniekształcone poczucie czasu, obsesyjna natura, zepsute myśli i uczucie zmęczenia. 

Wpływ marihuany na pamięć i funkcje poznawcze – Fakty

 

Marihuana niekorzystnie wpływa na pamięć krótkotrwałą, wpływając na normalną funkcjonalność hipokampa. W Indiach zbadano, udokumentowano i opublikowano raport, w którym omówiono okaleczanie pamięci krótkotrwałej wśród chronicznych palaczy marihuany. Stwierdzono, że marihuana powoduje nietrzeźwość, która prowadzi do niedoborów w przyporządkowaniu przestrzennym do uczenia się. Powoduje utrudnienia w dopasowywaniu i niedopasowaniu zadań. Przeprowadzono niezwykle nadzorowaną analizę młodzieży w średnim wieku w U.S.A. Osoby, które spożywały marihuanę, powodowały upośledzenie pamięci krótkotrwałej. Inne badanie wykazało, że THC przyłącza się do receptorów hipokampa i innych obszarów mózgu, które, są związane z przechowywaniem pamięci. Przeprowadzili badanie w celu oceny wpływu wczesnego używania marihuany na pamięć młodych osób, aby sprawdzić skutki używania marihuany. Stwierdzono, że młodzi ludzie przed 15 rokiem życia mieli zwiększone ryzyko deficytów pamięci po rozpoczęciu używania marihuany. Funkcje pamięci młodych osób poprzez deficyty pamięci w dzieciństwie i wczesną inicjację marihuany były pośrednio związane z przyjmowaniem marihuany w pierwszym trymestrze. 

Endokannabinoid kontra układ hormonalny możliwy wkład marihuany

 

Stwierdzono, że składniki takie jak Δ9 -THC i inne kannabinoidy znacznie zmieniają stabilność podwzgórzowo-przysadkowo-gonadalną (HPG) i utrudniają funkcjonowanie reprodukcyjne. Które jest kontrolowane przez podwzgórze pod bezpośrednim wpływem GnRH lub pośrednim wpływem różnych modulatorów. Badania przeprowadzone z użyciem ostrej dawki Δ9 -THC u samców gryzoni wykazały znaczne obniżenie poziomu hormonów testosteronu i gonadotropin. W innym badaniu stwierdzono, że THC prowadzi do 65% obniżenia poziomu testosteronu, które trwało przez godzinę. W związku z tym stwierdzono, że konsekwencje przewlekłego narażenia są mniej dotkliwe w porównaniu do ostrego podawania i mogą być związane z rozwojem oporności na inne leki.  

Perspektywy i środki zapobiegawcze długotrwałego stosowania marihuany

 

Niektóre raporty wykazały, że marihuana skutecznie zmniejsza różne rodzaje bólu oraz kontroluje nudności i wymioty czy łagodzi objawy chorób. Takich jak rak czy HIV i stwardnienie rozsiane. Stwierdzono, że używanie marihuany jest całkiem bezpieczne i mniej śmiertelne niż inne leki przepisywane codziennie przez lekarzy. Doustne THC jest zalecane ofiarom AIDS w celu zwiększenia apetytu w celu utrzymania masy ciała. Naukowcy badają THC i inne kannabinoidy obecne w marihuanie, która ma zastosowanie lecznicze. W wielu przypadkach okazało się, że jest bardzo dobrym środkiem przeciwbólowym. W 1997 roku artykułów związanych z konopiami opublikowane w literaturze medycznej zawierały, 56 związane z ostrą jaskrą oraz 10 związane z stwardnieniem rozsianym i 23 związane z apetytem i 11 związane z ulgą lub nieuleczalną pomocą. Palenie marihuany wiąże się z różnymi konsekwencjami. Stwierdzono, że THC, aktywny składnik konopi, jest korzystny dla osób cierpiących na silny ból, w przypadku stwardnienia rozsianego i zespołu wyniszczenia związanego z AIDS. 

Przyjmowanie marihuany a wpływ zapalny na jelita

Fitokannabinoidy wykazywały działanie przeciwzapalne w jelitach. Dootrzewnowa i doustna aplikacja CBD BDS, która została wyekstrahowana z konopi oraz znacznie zmniejszyła wskaźnik uszkodzeń i nadmierną ruchliwość jelit. W zapaleniu jelit zbadali wpływ fitokannabinoidów na niektóre patologiczne cechy dystrofii mięśniowej Duchenne’a (DMD). Zaobserwowali działanie kannabinoidów na receptory kannabinoidowe CB1. Które są powszechnym GPCR i są odpowiedzialne za liczne euforyczne skutki marihuany.  

Stwierdzono, że dym marihuany zawiera dużą liczbę rakotwórczych węglowodorów w porównaniu z dymem tytoniowym. Badania wykazały, że częste narażenie na składniki marihuany jest szkodliwe dla płuc. Badania przyniosły mieszane wyniki, w których niektórzy preferowali konsekwentne spożywanie marihuany, podczas gdy niektórzy kojarzyli to z ostrym zapaleniem oskrzeli i rozedmą płuc.   

W Los Angeles przeprowadzono ankietę na dużej grupie osób, w której 144 nałogowo paliło marihuanę, 135 paliło zarówno marihuanę, jak i tytoń, 70 paliło tytoń, a 97 nie paliło. Porównując wyniki osób niepalących z wynikami palaczy marihuany, stwierdzono, że 15 – 20% palaczy cierpiało na ostre zapalenie oskrzeli. Ponadto 20 – 25% palaczy tytoniu miało również ostre zapalenie oskrzeli, chociaż objawy palaczy tytoniu były dość podobne do palaczy marihuany, trzy jointy z marihuaną miały taki sam efekt jak 20 papierosów tytoniowych.   

Naukowcy uważają, że marihuana jest szkodliwa dla płuc, ponieważ jej dym jest wdychany głęboko bez filtrowania i jest utrzymywany przez dłuższy czas w płucach.  Stwierdzono, że nawet kilka składników dymu marihuany jest podobnych do dymu tytoniowego, który jest również odpowiedzialny za rozedmę płuc i raka. Wielu palaczy marihuany używa również papierosów. Analiza histologiczna płuc palaczy marihuany wykazała, że związek z marihuaną powoduje uszkodzenie nabłonka i komórek nabłonka rzęskowego obecnych w układzie oddechowym. Dlatego niewłaściwe podanie medycznych konopi wiąże się z różnymi szkodliwymi konsekwencjami dla narządów oddechowych. 

Umów wizytę i wypróbuj nowe możliwości:

Centrum Medyczne Fitokan

https://fitokan.pl/klinika-przychodnia/umow-wizyte/

(kwalifikacja jest darmowa!)

Zapraszamy również na naszego facebook

https://www.facebook.com/fitokanpl/