Medyczna marihuana (MM), to konopie indyjskie i konopie siewne stosowane do celów terapeutycznych.

MM to rośliny odmian:

  • konopi indyjskich (Cannabis Sativa var. Indica)
  • konopi siewnych (Cannabis Sativa var. Sativa)
  • odmian hybrydowych (mieszanych Sativa + Indica w różnych stosunkach)

Są one hodowane w inkubatorach (indoor) lub w warunkach szklarniowych (greenhouse) pod kątem zawartości określonych stężeń związków aktywnych, m.in. takich jak:

  • fitokannabinoidy – THC, CBD, CBG (reagujące z układem endokannabinoidowym i receptorami CB1 i CB2)
  • terpenoidy – pinen, limonen, mircen, beta-kariofilen
  • flawonoidy

Konkretna odmiana suszu, przed jej wprowadzeniem do aptek, jest zawsze dokładnie sprawdzana dla bezpieczeństwa osób z niej korzystających, oraz oczekujących niezmienionych efektów przy wprowadzeniu kolejnej partii.

  • Suszone kwiatostany konopi możemy nabyć w aptece na podstawie recepty lekarskiej, ze względu na obecność odurzającego kannabinoidu – tetrahydrokannabinolu (THC), w stężeniu przekraczającym >0,2%. Odmiany dostępne w Polsce zawierają stężenie THC ok. 20%, co jest uważane za górne granice normy, stąd ich dawkowanie na początku powinno być niskie.
  • Drugim typem konopi są suszone kwiatostany dostępne w różnego typu sklepach konopnych, zielarskich czy nawet aptekach. Rośliny te odróżnia od poprzednich znaczna przewaga nieodurzającego kannabinoidu (CBD – kannabidiol), którego stężenie w naturalnych hodowlach może dochodzić do 10%. THC natomiast występuje w nich poniżej <0,2%, dlatego możemy zakupić je bez recepty.

Konopie nabyte we własnym zakresie (bez recepty), w których stężenie THC przekracza 0,2% są nielegalne. Czasami dochodzi do sytuacji, w której producent reklamuje produkt legalny, co mija się z prawdą po przeprowadzeniu ekspertyzy laboratoryjnej. Taki susz jest następnie wycofywany ze sprzedaży, a sprawa zgłaszana na policję.

Medyczna marihuana ostatnimi czasy zyskuje coraz większe grono odbiorców, począwszy od osób znających i korzystających z konopi od wielu lat, jak i tych, którzy nigdy nie mieli okazji jej spotkać, zwłaszcza osób starszych. Świadomość wśród lekarzy i pacjentów nieustannie się zwiększa przez łatwiejszy dostęp do wiedzy. głównie za pośrednictwem internetu.

NEUROLOGIA

  • Stwardnienie rozsiane (SM)
  • Stwardnienie zanikowe boczne (ALS)
  • Urazy rdzenia kręgowego lub choroby zajmujące rdzeń kręgowy
  • Padaczka
  • Migrena i bóle głowy
  • Udary
  • Wstrząśnienia mózgu
  • Choroba Alzheimera i inne zespoły otępienne
  • Spastyka mięśniowa i zaburzenia czucia (parestezje)
  • Zaburzenia ruchowe: Dystonie, Choroba Huntingtona, Choroba Parkinsona, Zespół Tourette, Ataksja

 

PSYCHIATRIA

  • Zespoły lękowe
  • Depresja
  • Zaburzenia snu
  • Zespół Stresu Pourazowego (PTSD)
  • Objawy odstawienne wynikające z nadużywania alkoholu i opioidów
  • Schizofrenia i psychozy (bez THC)

 

CHOROBY KOŚCI, STAWÓW, MIĘŚNI

  • Zapalenie kości i stawów (osteoarthritis)
  • Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS)
  • Fibromialgia
  • Ból mięśniowy
  • Osteoporoza

 

GASTROENTEROLOGIA

  • Zespół jelita drażliwego (IBS)
  • Choroba zapalna jelit (IBD)
  • Zapalenie trzustki
  • Choroby wątroby (uwaga na THC, tylko małe dawki)

 

INNE

  • Jaskra
  • Astma
  • Nadciśnienie
  • Choroby zapalne skóry (np. AZS), łuszczyca, świąd
  • Zespoły metaboliczne, cukrzyca, otyłość
  • Inne dolegliwości bólowe
  • choroby psychiatryczne (Schizofrenia, niestabilna ChAD, ciężka depresja)
  • zaburzenia psychotyczne indukowane rekreacyjnym stosowaniem marihuany
  • choroby wątroby (rak wątrobowo-komórkowy, marskość wątroby)
  • niewydolność nerek
  • choroby układu sercowo-naczyniowego (dławica piersiowa, przebyty zawał serca, źle kontrolowane ciśnienie tętnicze, arytmia)
  • znaczne zmiany w ciśnieniu tętniczym i akcji serca obserwowane po stosowaniu marihuany
  • planowana ciąża, ciąża, karmienie piersią
  • uzależnienie od alkoholu, leków, substancji odurzających (wymagana konsultacja psychiatryczna w przychodni)
  • wiek poniżej 21 r.ż. (aktywny proces mielinizacji kory mózgowej)
  • obecna lub rozwijająca się alergia na konopie
  • stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 i innych leków z grupy potencjalnie niebezpiecznych w politerapii (skonsultuj z nami)

Układ endokannabinoidowy występuje u wszystkich kręgowców i niektórych bezkręgowców. Ocenia się, że powstał nawet 600 milionów lat temu. Ze względu na swoją szeroką reprezentację w organizmie ludzkim ma możliwość wpływania na działanie innych układów, takich jak układ sercowo-naczyniowy, nerwowy, pokarmowy czy mięśniowo-kostny.

Składa się cząsteczek sygnałowych – endokannabinoidów (anandamid i 2-AG) oraz receptorów endokannabinoidowych takich jak CB1 i CB2, które są miejscami aktywowanymi przez endokannabinoidy, ale też fitokannabinoidy.

Dzięki podobieństwu w budowie kannabinoidów pochodzenia roślinnego, czyli fitokannabinoidów do endokannabinoidów, ludzie od tysięcy lat stosują preparaty konopne celem ulgi w dolegliwościach bólowych, stanach zapalnych, bezsenności, czy braku apetytu.

Fitokannabinoidy, czyli kannabinoidy pochodzenia roślinnego są związkami obecnymi w konopiach oraz innych roślinach. Po wprowadzeniu ich do organizmu ludzkiego mogą wywierać konkretne efekty na układ odpornościowy, stan zapalny, czy neuroprzekaźnictwo.


Takimi efektami są na przykład:

  • Hamowanie i zapobieganie napadom migreny (przekaźnictwo 5-HT)
  • Hamowanie i zapobieganie napadom padaczkowym (przekaźnictwo Glu)
  • zmniejszanie stanu zapalnego po urazach (hamowanie napływu cytokin)
  • zmniejszenie autoagresji w chorobach autoimmunologicznych (hamowanie napływu przeciwciał)
  • obniżanie napięcia mięśniowego (przekaźnictwo GABA)

 

Musimy pamiętać, że w roślinach fitokannabinoidy występują w postaciach kwasowych (THCA, CBDA czy CBGA) i dopiero po przeprowadzeniu procesu dekarboksylacji (podgrzewanie, spalanie, waporyzacja), powstają neutralne fenole (THC, CBD, CBG), mogące wywołać efekt terapeutyczny. Są one cząsteczkami lipofilnymi (dobrze rozpuszczającymi się w tłuszczach), oraz hydrofobowymi (słabo rozpuszczającymi się w wodzie). Uważa się, że kannabinoidy działają neuroprotekcyjnie (ochraniająco na układ nerwowy).

 

1. CBG – kannabigerol, uważany za kannabinoid prekursorowy, z którego w konopiach na drodze szlaków enzymatycznych mogą powstawać inne fitokannabinoidy (np. CBDA, THCA). CBG nie działa odurzająco, a jego głownymi cechami są działania:

  • Przeciwbólowe
  • Przeciwspastyczne
  • Przeciwgrzybicze
  • Przeciwdepresyjne
  • Przeciwłuszczycowe

 

2. CBD – kannabidiol, fitokannabinoid częściowo blokujący dostęp do receptorów CB1 dla THC, przez co zmniejsza odurzenie wywoływane przez tetrahydrocannabinol i jego działania niepożądane (zaburzenia pamięci, rozkojarzenie, senność). Oprócz tego hamuje rozkład THC w organizmie, więc terapia jest bardziej wydajna. Z głównych działań CBD należy wymienić efekty:

  • Przeciwdrgawkowe
  • Przeciwzapalne (i pośrednio przeciwbólowe)
  • Przeciwlękowe
  • Przeciwdepresyjne

 

3. THC – tetrahydrocannabinol, najbardziej znany i rozpowszechniony fitokannabinoid na świecie, odpowiedzialny za więszkosć efektów terapeutycznych. Jest opisany pod koniec, by podkreślić, że nie tylko na nim powinniśmy opierać terapię kannabinoidową.

Ze względu na bardzo duże powinowactwo do receptorów CB1, odpowiedzialny jest za silne odurzenie i jego następstwa, stąd powinien być stosowany w towarzystwie kannabidiolu. Za jego główne zalety uważa się działanie:

  • Przeciwbólowe
  • Przeciwspastyczne
  • Przeciwwymiotne
  • Pobudzające apetyt
  • Rozszerzające oskrzela
  • Immunosupresyjne
  • Przeciwzapalne

Filmy instruktażowe

Zostań naszym pacjentem i uzyskaj pełny dostęp do edukacyjnych materiałów wideo